وزن مولکولی تری فنیل فسفین: 262.29 گرم در مول، فرمول و موارد استفاده توضیح داده شده است

وزن مولکولی تری فنیل فسفین: پاسخ کوتاه

تری فنیل فسفین دارای وزن مولکولی است 262.29 گرم در مول (262.292 گرم بر مول وقتی از وزن اتمی استاندارد محاسبه می شود). فرمول مولکولی آن است C ₁₈ H ₁₅ P یعنی هر مولکول حاوی هجده اتم کربن، پانزده اتم هیدروژن و یک اتم فسفر است. این فرمول جرم مولی را در این مقدار بدون توجه به تامین کننده، درجه یا دسته ثابت می کند. همچنین این عددی است که هر شیمیدان، مدیر خرید و مهندس بزرگ‌کننده هنگام تبدیل جرم به مول به آن نیاز دارند.

جستجو برای "وزن مولکولی تری فنیل فسفین" معمولاً از یکی از سه مکان انجام می شود: یک دفترچه یادداشت آزمایشگاهی در حال پر شدن، یک نقل قول در حال بررسی، یا یک واکنش در حال مقیاس بندی. این مناسب است، زیرا این معرف یک کاتالیزور ردیابی نیست. در واکنش‌های Mitsunobu و Appel در مقادیر تقریباً هم مولار - معمولاً 1.0 تا 1.5 معادل - مصرف می‌شود، بنابراین یک اشتباه توزین یا یک ناخالصی نامشخص باعث تغییر بازده و تصفیه اضافی می‌شود. درک وزن مولکولی اولین قدم برای کنترل آن متغیرها است.

چگونه 262.29 گرم بر مول از فرمول محاسبه می شود

وزن مولکولی مجموع وزن اتمی هر اتم در فرمول است. برای تری فنیل فسفین (C ₁₈ H ₁₅ P) حساب سرراست است:

• کربن: 18 × 12.011 = 216.198
• هیدروژن: 15 × 1.008 = 15.120
• فسفر: 1 × 30.974 = 30.974
• مجموع: 216.198 15.120 30.974 = 262.292 گرم در مول

اکثر تامین کنندگان و پایگاه های اطلاعاتی مرجع، ارزش را به اندازه کامل می کنند 262.29 گرم در مول . جرم اسمی، با استفاده از اعداد کامل (C = 12، H = 1، P = 31)، 262 است. برای سنتز روزمره، مقادیر گرد و دقیق قابل تعویض هستند. تفاوت 0.002 گرم بر مول فقط در کار گرانی سنجی با دقت بالا مهم است. اگر 262.28 یا 262.3 را در جایی دیگر نقل کردید، اینها صرفاً قراردادهای گرد کردن متفاوتی از یک عدد هستند.

یک همسایه عددی کاربردی تر، اکسید تری فنیل فسفین (Ph ₃ P=O) که دارای وزن مولکولی است 278.28 گرم در مول . تری فنیل فسفین به آرامی در هوا اکسید می شود و پس از تشکیل اکسید، یک دسته دارای جرم مولی متوسط ​​بالاتر از 262.29 است. اگر فرض کنید نمونه خالص است، خال‌های فعال کمتری نسبت به آنچه برنامه‌ریزی شده بود، وزن خواهید کرد - دلیلی بی‌صدا برای تکرار ناموفق و واکنش‌های متوقف شده.

خواص فیزیکی که در کنار وزن مولکولی اهمیت دارند

وزن مولکولی به ندرت در عمل به تنهایی عمل می کند. مقادیر زیر همان چیزی است که شیمیدان ها و تیم های تدارکات هنگام واجد شرایط بودن یک دسته یا برنامه ریزی یک فرآیند بررسی می کنند.

نقطه ذوب یک تشخیص سریع است: یک مقدار نزدیک به 79-81 درجه سانتیگراد به طور کلی نشان دهنده محتوای کم اکسید است، در حالی که محدوده وسیع یا کاهش یافته به اکسیداسیون یا حلال باقی مانده اشاره دارد. وزن مولکولی، نقطه ذوب و حلالیت با هم تصویر قابل اعتمادی از کیفیت دسته ای قبل از اینکه معرف به یک فلاسک واکنش برسد ارائه می دهد.

چرا وزن مولکولی محاسبات روزانه آزمایشگاهی را هدایت می کند؟

هنگامی که وزن مولکولی ثابت شد، سه محاسبه معمول بر استفاده عملی غالب می‌شوند: توزین استوکیومتری، آماده‌سازی محلول، و مقایسه هزینه هر مول.

توزین استوکیومتری در سنتز

از آنجایی که 1 میلی مول تری فنیل فسفین 262.29 میلی گرم وزن دارد، یک واکنش 10 میلی مول با 1.2 معادل به 10 × 1.2 × 262.29 = 3.15 گرم ماده خالص نیاز دارد. همین محاسبات برای تهیه نمک فسفونیوم و غربالگری لیگاند نیز صدق می کند. اگر معرف به جای 99 درصد 98 درصد خالص است، بر کسر خلوص تقسیم کنید: 3.15 ÷ 0.98 = 3.21 گرم. این اصلاح کوچک دقیقاً همان جایی است که دانش وزن مولکولی مانع از مصرف کم مصرف می شود.

تهیه راه حل های استاندارد

یک محلول 0.1 مول در لیتر در 1 لیتر THF به 26.23 گرم تری فنیل فسفین خالص نیاز دارد. حلالیت به طور کلی در حلال های معطر و اتری خوب است، بنابراین وزن مولکولی، به جای حلالیت، عاملی است که جرم هدف را تعیین می کند. مستقیماً در یک فلاسک حجمی وزن کرده و با حلال تازه خشک شده برای محلول‌های ذخیره‌سازی قابل تکرار، آن را تا نقطه علامت گذاری کنید.

مقایسه قیمت‌های عرضه‌کننده بر اساس هر مول

فسفین ها معمولاً بر اساس وزن ذکر می شوند، اما واکنش ها خال ها را مصرف می کنند. تقسیم قیمت به ازای هر کیلوگرم بر 262.29 هزینه هر مول را نشان می دهد و مقایسه تامین کننده را معنادار می کند. به عنوان مثال یک درام 25 کیلوگرمی حاوی حدود 95.3 خال تری فنیل فسفین - یک چارچوب مفید برای افزایش بودجه و برنامه ریزی موجودی.

شیمی واکنش در پشت فرمول مولکولی

تری فنیل فسفین جایگاه خود را در آزمایشگاه به دست می آورد زیرا جفت فسفر تنها آن را به یک هسته دوست قوی و یک احیا کننده خفیف تبدیل می کند. خانواده های اصلی واکنش عبارتند از:

• کواترنیزاسیون با آلکیل یا هالیدهای واکنشی برای تشکیل نمک های فسفونیوم، که سپس پروتونه می شود تا معرف های ویتیگ برای سنتز آلکن به دست آید.
• واکنش Mitsunobu، جایی که PPh ₃ و یک آزودی کربوکسیلات الکل ها را تحت شرایط ملایم به استرها، اترها و محصولات مرتبط تبدیل می کند.
• واکنش Appel، جایی که PPh ₃ و تتراکلرید کربن یا منبع هالوژن دیگری الکل ها را به آلکیل هالید تبدیل می کند.
• واکنش استودینگر، جایی که PPh ₃ با آزیدها واکنش می دهد و در مسیر آمین ها و آمیدها، ایمینوفسفوران می دهد.
• اکسیژن زدایی از اپوکسیدها، N-اکسیدها و ازنیدها، اغلب به عنوان آخرین مرحله در سنتز مولکولهای پیچیده.
• هماهنگی لیگاند با فلزات واسطه مانند پالادیوم، رودیم و روتنیم در کاتالیز همگن.

این الگو ثابت است: تقریباً در هر کاربرد، تری فنیل فسفین در معادل های مولی مشخص مصرف می شود. از آنجایی که این واکنش ها یک مول فسفین در هر مول از بستر مصرف می کنند، هزینه های فرآیند مستقیماً با وزن مولکولی مقیاس می شود. مسیری که از دو معادل استفاده می کند، قبل از در نظر گرفتن محصول جانبی اکسید، 524.58 گرم فسفین به ازای هر مول محصول اضافه می کند، به همین دلیل است که شیمیدانان فرآیند دائماً به دنبال راه هایی برای کاهش بارگذاری فسفین یا بازیافت اکسید هستند. چه در حال مونتاژ یک کاتالیزور پالادیوم باشید و چه در مسیر Wittig مقیاس بندی کنید، 262.29 گرم در مول عامل تبدیلی است که خال های دستور غذا را به توده های وزن شده تبدیل می کند.

از فسفین تا مایعات یونی فسفونیوم

چهارتایی که تری فنیل فسفین را به نمک های آلکیل تری فنیل فسفونیوم تبدیل می کند، همان شیمی است که مایعات یونی فسفونیوم چهارتایی تولید می کند. یک گروه فنیل را با یک زنجیره آلکیل جایگزین کنید و کاتیون را با یک آنیون با هماهنگی ضعیف جفت کنید، و فسفین مولکولی به نمکی تبدیل می‌شود که می‌تواند نزدیک دمای اتاق مایع، از نظر حرارتی پایدار و به طور موثر غیرفرار باشد. نمک های آلکیل تری فنیل فسفونیوم خود کاتالیزورهای انتقال فاز شناخته شده هستند و برخی از اعضای آن خانواده در دماهای متوسط ​​مانند مایعات یونی رفتار می کنند. این ویژگی‌ها خانواده فسفونیوم گسترده‌تر را در الکترولیت‌های باتری، کاتالیز انتقال فاز و فرآیندهای استخراج جذاب می‌کند.

برای شیمیدانانی که قبلاً به معادل های مولی فکر می کنند، حرکت از یک معرف فسفین به یک مایع یونی فسفونیوم از نظر مفهومی ساده است: ساختار کاتیون، هویت آنیون و وزن مولکولی با هم ویسکوزیته، رسانایی و پایداری حرارتی را کنترل می کنند. تامین کنندگانی مانند LETD اکنون این مواد را در مقیاس صنعتی تولید می کنند، از جمله تترااکتیل فسفونیوم بیس (تری فلورومتیل سولفونیل) ایمید، یک گزینه آبگریز و با ثبات بالا برای کاربردهای الکتروشیمیایی و جداسازی. اگر تازه وارد کلاس مواد هستید، یک معرفی مایعات یونی و نحوه عملکرد آنها در فرآیندهای صنعتی قبل از مقایسه محصولات خاص، اصطلاحات را روشن می کند.

منبع یابی و مدیریت: یک چک لیست عملی

تری فنیل فسفین یک ماده شیمیایی کالایی است، اما شکاف بین یک کمپین صاف و یک دسته ناموفق اغلب به انتخاب درجه و ذخیره سازی مربوط می شود. این نکات را در نظر داشته باشید:

1. نمره ای را انتخاب کنید که با برنامه مطابقت داشته باشد. نمرات استاندارد 98-99% برای اکثر تغییرات خوب است. برای آماده سازی لیگاند یا مطالعات الکتروشیمیایی، درجه خلوص بالاتر یا مواد تازه تبلور مجدد قابل توجیه است.
2. هنگام دریافت، نقطه ذوب را بررسی کنید. مقدار نزدیک به 79-81 درجه سانتیگراد نشان دهنده محتوای کم اکسید است، در حالی که محدوده وسیع یا بالا سیگنال اکسیداسیون را نشان می دهد.
3. زیر گاز بی اثر در ظرف در بسته و دور از نور نگهداری شود. از قرار گرفتن طولانی مدت در هوا در هنگام وزن کردن خودداری کنید.
4. برای محصول جانبی برنامه ریزی کنید. اکسید تری فنیل فسفین باقیمانده اجتناب ناپذیر بیشتر PPh است ₃ -واکنش های واسطه ای؛ حذف آن را در طراحی کارآپ خود لحاظ کنید.

اگر پروژه شما فراتر از فسفین های مولکولی به مایعات یونی فرموله شده حرکت کند، LETD پیشنهاد می دهد سنتز مایع یونی سفارشی و افزایش مقیاس صنعتی در سراسر فسفونیوم، ایمیدازولیوم، پیریدینیم و خانواده های مرتبط. مال شرکت مروری بر کاربردهای صنعتی نشان می دهد که این مواد در حال حاضر کجا در عملیات آنتی استاتیک، استخراج روغن سفید و شیمی تجزیه PET عمل می کنند.